Sztolnia nr 21, Budniki

Sztolnia nr 21  to jedyna dostępna,  z ogólnej liczby  3, o charakterze poszukiwawczym sztolni,  (sztolnie nr 21, 22, 23 ) zlokalizowanych w dolinie strumienia Malina, po jego  prawej stronie.  Warpa sztolni  jest słabo widoczna i  częściowo zalesiona. Sztolnia (jej partie przyotworowe) jest w większości zalana wodą do wysokości ok 1,2 m, a więc kalosze lub pończochy OP-1 to  zdecydowanie za mało.
Budowa geologiczna:  Obszar  rozpoznawany  sztolniami  jest zbudowany  z serii gnejsowej, przy czym obserwowano  różne ich odmiany: gnejsy warstewkowe,  kwarcowo – skaleniowe, granitognejsy, gnejsy pegmatytowe itp. W obrębie gnejsów występują pasma łupków biotytowych i lamprofirów, których miąższość waha się od kilku centymetrów do 1m, rzadko więcej.   „Wyrobisko poszukiwawcze  przebiega w kierunku wschodnim  i posiada długość ok  275 m. W sztolni wykonano całą serię chodników o ogólnej długości 265m, które śledziły przebieg naruszeń dysfunkcyjnych bądź kontakty odmian skalnych.  Niewielkie przejawy mineralizacji uranowej stwierdzono w lewym bocznym chodniku nr 2 w obrębie przecięcia uskokiem wkładki łupków biotytowo – amfibolowych. Czerń uranowa występowała w formie drobnych żyłek wyciągniętych wzdłuż złupkowacenia. Oprócz czerni uranowej występowały niewielkie formy  pirytu i markazytu, zaś materiałem żylnym wiążącym brekcję był kalcyt„.  Okruszcowanie posiadało wyłącznie znaczenie mineralogiczne.

Na podstawie:
Adamski Wł. – Złoża i przejawy rudne w obrębie Bloku Karkonoszy po stronie polskiej

Opis osady górniczej oraz pozostałych sztolni znajdziecie tutaj.

Komentowanie jest wyłączone